Page 28

KRACHT18_DEF_LOS

“Dat gevoel kon ik echt niet in woorden weergeven” Ziekenhuisgroen ties. “ik was bang dat patiënten zouden wel of dat nou per se moest, twee zwarte Het boek is volgensvanistendael “een zeggen: ‘Wie denkt ze wel dat ze is, om pagina’s. Ja, dat moest.” trage strip over stilte” geworden. Waar- over kanker te gaan schrijven terwijl ze Zelf gaat ze er heel anders mee om. “ik bij traag het best kan worden geïnter- het zelf niet heeft gehad?’ Maar ik hoor ben van het type dat alles wil weten over preteerd als filmisch: wie begint aan het eerder het tegenovergestelde, dat pati- de ziekte.ik ga tot op de bodem, schraap ruim 250 pagina’s tellende boek, heeft enten me laten weten: ‘Zoals jij het hebt alles eraf wat er maar bekend is, tot de het gevoel een film binnen te stappen. getekend, zo is het precies’. Dat was ook ergste doemscenario’s aan toe. Natuur- De tekeningen zijn gemaakt met aqua- mijn doel.ik wilde alles zo realistisch mo- lijk raak ik daar vreselijk verdrietig van, rel, een techniek die volgensvanisten- gelijk neerzetten. Daar zijn veel herken- maar blijkbaar heb ik dat nodig om daar- dael past bij het thema van verdwijnen: bare details voor nodig.bijvoorbeeld dat na door te kunnen gaan.vanaf dat mo- van het leven en van de stem van hoofd- iemands geur verandert tijdens de che- ment stap ik in een tunnel die afstevent persoon David.ook over de kleuren is mo, zoals in het boek bij David gebeurt. op het einde, of dat nou positief is of niet. eindeloos nagedacht door de tekenares. ik vond het vreselijk om dat in mijn eigen Het is een kwestie van doorgaan, niet op- Wie goed kijkt, ontdekt talloze varian- omgeving te ervaren, alsof er opeens een of omkijken. Na zo’n periode ben ik uit- ten op rood, groen en grijs in het boek, vreemde voor je staat.” geput. De eerste weken slaap ik alleen. elk met een eigen lading.om het ver- pas dan begint het gewone leven weer, vreemdende effect weer te geven van de Het grote niets stapje voor stapje.” steriele ruimte achter de afdelingon- Dat iedereen weer anders reageert op de tijdens de productie van het boek kon cologie zocht ze lang naar het perfecte ziekte, laatvanistendael duidelijk zien vanistendael redelijk goed de knop om- ‘ziekenhuisgroen’. “De kleur die je nu in in haar tekeningen. “De vrouw van David zetten. “ik zat niet te huilen boven mijn het boek ziet, geeft mijn gevoel het beste kan niet onder ogen zien dat hij sterft. tekeningen ofzo.vergelijk het maar met weer. Hoe dat is? Het gevoel wanneer Ze sluit zich af. Het zwarte gat, het niets een oncoloog, die heeft ook een zekere je afscheid neemt, iemand voor weken waarin ze verzinkt, heb ik letterlijk in het professionele afstandelijkheid. Maar nu achterlaat in een steriele ruimte?tja, in boek verwerkt door in een scène twee het boek af is, ben ik wel echt klaar met woorden kan ik dat echt niet uitleggen. volledig zwarte pagina’s toe te voegen. kanker.ik laat het achter me. Mijn vol- Daarom teken ik het.” ik wilde voelbaar maken hoe het grote gende boek is veel vrolijker. Dat gaat over bij de publicatie, begin dit jaar, vreesde niets eruit ziet voor de naaste die mach- deetA inbaskenland.” vanistendael even voor negatieve reac- teloos toekijkt. Mijn uitgever vroeg nog 28


KRACHT18_DEF_LOS
To see the actual publication please follow the link above