Page 5

Kracht_25_juni_2014

Interview - tekst 5 merel remkes fotografie amke Gedreven Carmelita (55): “Wat weinig gekleurde mensen zijn hier! Dat schoot door mijn hoofd toen ik in 2012 meeliep met de SamenLoop voor Hoop, in het team van het inloophuis in Almere. Een jaar later liep ik met mijn eigen – Surinaamse – team mee. Ze vonden het een prachtig event. Dat er zo weinig kleurtjes waren bij die eerste SamenLoop is niet gek. Binnen veel culturen heerst er grote schaamte rondom kanker. Dat merkte ik toen ik zelf getroffen werd door borstkanker, in 2010. Ik maak graag een praatje in de wachtkamer, maar mensen van Surinaamse of Antilliaanse afkomst draaiden hun hoofd weg als ik ze aankeek. Binnen die cultuur heerst heel sterk de gedachte: je praat niet over je ziekte. Ook in mijn eigen familie voelden mensen zich ongemakkelijk. Ze zeggen het woord ‘kanker’ niet eens. ‘Dat ding’ of in het Surinaams ‘takroe siki’, die slechte ziekte. De goden zouden je niet goed gezind zijn als je kanker krijgt. Surinaamse en Antilliaanse vrouwen zijn de verzorgende kracht in huis, de motor achter man en kinderen. Als zij kanker krijgen, dragen ze hun ziekte alleen. Ze willen zich niet zwak en afhankelijk tonen. Vreselijk vond ik dat, de eenzaamheid van deze vrouwen. Om hen te ondersteunen richtte ik in 2012 de stichting Mammae- Care Body & Mind op. We proberen dames van allerlei culturele achtergronden mee te krijgen naar onze activiteiten: voorlichting, workshops, lotgenotencontact. De vrouwen bereiken gaat soms moeizaam, maar ik geef niet op. Ook in Suriname zijn we actief. De insteek daar is vaak veel praktischer, zo hebben we 25 vrouwen voorzien van een borstprothese. Mijn ziekte heeft me veranderd. Soms zeggen mijn kinderen: ‘U bent echt een softie geworden!’ Was ik vroeger snel boos en oordelend, nu ben ik zachter, meer vergevingsgezind. Ik was zo kwetsbaar en bang in 2010, op dat ziekbed. Overgeleverd te zijn aan de zorg van artsen en verpleegkundigen: dat heeft me veranderd. Ik besef nu hoezeer mensen elkaar nodig kunnen hebben. Ook bij SamenLoop voor Hoop kun je elkaar die steun geven. Daarom loop ik dit jaar weer mee, op 21 juni in Almere, hopelijk met een team vol Surinamers!”1 KWF krijgt jaarlijks steun van zo’n 100.000 vrijwilligers. In Gedreven het verhaal achter de vrijwilliger. Van mei tot en met september zijn er nog tientallen SamenLopen in het hele land: Samenloopvoorhoop.nl/agenda i Carmelita met haar dochter Nachaly en haar kleinkinderen kracht 25


Kracht_25_juni_2014
To see the actual publication please follow the link above